U zult zo onderhand wel ziek worden van die moslimbroeders op deze site. Dan hebben we dat in gemeen, want ik word ook niet goed van ze. Ik ga iets doen wat ik normaal gesproken niet doe. Namelijk iets in zijn geheel jatten, eeuh quoten. Ik keek net even bij
Antivenin en zijn (naar mijn idee) meest aangehaalde artikel: Het Moslim Broederschap Project . Kortweg:
Het Project.
Het viel mij op dat als ik, geheel bovenaan, op de auteur klik, en geheel onderaan, op het artikel, dat ik dan niet meer het artikel krijg. Antivenin is voor mij dus nog de enige verwijzingsite om dit artikel onder de aandacht te brengen. En omdat er wel vaker blogs en sites uit de digitale ether verdwijnen en ik van mening ben dat dit stuk niet mag verdwijnen, neem ik het in zijn geheel over. Om het op die manier veilig te stellen. Ik zal het ook nog in de linkerzijbalk plaatsen onder 'belangwekkende artikelen'. En ik raad een ieder aan om het ook ergens op te slaan of te publiceren.
Het Moslim Broederschap Project
door
Patrick Poole,11 mei, 2006
Stelt u zich eens voor: internationale politiemachten en Westerse
geheime diensten ontdekken een twintig jaar oud document, opgesteld door
de oudste islamistische organisatie ter wereld met één van de grootste
terreurnetwerken; een document dat een uiterst geheim plan onthult om
een “culturele invasie”en uiteindelijke verovering van het Westen op
gang te brengen dat een vrijwel exacte afspiegeling is van de tactieken
die meer dan twintig jaar lang door de islamisten zijn gebruikt. Men zou
toch denken dat zulk nieuws in vette koppen op de voorpagina’s van de
New York Times, Washington Post, London Times, Le Monde, Bild, en
La Republica zou worden gepubliceerd
.
Als u dat had gedacht, had u het goed mis.
De Zwitserse autoriteiten hebben bij een inval op november 2001, twee
maanden na de verschrikkelijke gebeurtenissen van 11 september inderdaad
de hand gelegd op zo’n document. Sindsdien is informatie over dit
document, in contraterrorisme-kringen bekend als “
Het Project”
en elke discussie omtrent de inhoud beperkt gebleven tot de uiterst
geheime wereld van de Westerse geheime diensten. Alleen door het werk
van een moedige Zwitserse journalist, Sylvain Besson van
Le Temps, en zijn in oktober 2005 gepubliceerde boek,
La conquête de l'Occident: Le projet secret des Islamistes (
De Verovering van het Westen: Het geheime project van de islamisten) is informatie over
Het Project eindelijk openbaar geworden. Een door Besson geciteerde Westerse functionaris heeft
Het Project
omschreven als “een totalitaire ideologie van infiltratie die
uiteindelijk het grootste gevaar vormt voor de Europese maatschappijen.”
Wat Westerse inlichtingendiensten over
Het Project weten begint
met de inval in een luxueuze villa in Campione, Zwitserland, op 7
november, 2001. Het doelwit van de inval was Youssef Nada, directeur van
de Al-Taqwa Bank van Lugano, die meer dan 50 jaar lang actief met de
Moslim Broederschap heeft samengewerkt en die toegaf een van de
internationale leiders van de organisatie te zijn. De Moslim
Broederschap, die als de oudste en één van de belangrijkste
islamistische bewegingen in de wereld wordt beschouwd, werd in 1928
gesticht door Hasan al-Banna met als motto: “Allah is ons doel, de
Profeet onze leider, de Koran is onze wet, jihad is ons pad, sterven in
de naam van Allah is ons hoogste streven.”
De inval werd uitgevoerd door Zwitserse ordediensten op verzoek van het
Witte Huis in het begin van de campagne tegen de financiering van het
terrorisme in de onmiddellijke nasleep van 11 september. De VS en
Zwitserland hadden onderzoek gedaan naar de betrokkenheid van Al-Taqwa
bij het witwassen van geld en het financieren van een lange reeks
islamitische terroristische groeperingen waaronder Al-Qaeda, HAMAS (de
Palestijnse tak van de Moslim Broederschap), de Algerijnse GIA en de
Tunesische Ennahdah.
In de documenten die tijdens de inval in Nada’s Zwitserse villa in
beslag werden genomen was een in Arabisch geschreven plan van veertien
bladzijden, gedateerd op 1 december, 1982, dat een strategie van 12
punten schetst om “een islamitische regering op aarde te vestigen” –
genaamd
Het Project. Volgens een verklaring van Nada tegenover
de Zwitserse autoriteiten was het ongetekende document opgesteld door
“islamitische onderzoekers” die betrokken waren bij de Moslim
Broederschap.
Wat
Het Project zo anders maakt dan de standaard islamistische
retoriek van “Dood aan Amerika! Dood aan Israël!” en “Sticht een
wereldwijd kalifaat!” is de flexibele benadering van de “culturele
invasie” van het Westen in meerdere fasen en op lange termijn.
Het Project
roept op om gebruik te maken van diverse tactieken, van immigratie,
infiltratie, surveillance, propaganda, protesten, bedrog, politieke
legitimiteit en terrorisme, heeft langer dan twee decennia dienst gedaan
als “blauwdruk” voor de Moslim Broederschap. Zoals een aantal
voorbeelden uit heel Europa laten zien – inclusief de politieke
erkenning van parallelle islamistische overheidsorganisaties in Zweden,
de recente “cartoon” jihad in Denemarken, het in de brand steken van
auto’s gedurende de Parijse intifada vorige november, en de
terroristische aanslag van 7/7 in Londen – is het in
Het Project geschetste plan een overweldigend succes.
In plaats van zich te concentreren op terrorisme als de enige methode om
actie te voeren voor de groep, zoals het geval is met Al-Qaeda, valt
het gebruik van terreur op perfect postmoderne wijze in een veelvoud aan
beschikbare opties om in toenemende mate te infiltreren, confronteren
en uiteindelijk de islamitische heerschappij over het Westen te
vestigen. Onder de vele aanbevelingen die in
Het Project worden gedaan vallen de volgende tactieken en technieken:
- Netwerken met en het coördineren van acties met gelijkgestemde islamistische organisaties.
- Het vermijden van open allianties met bekende terroristische
organisaties en individuen om de schijn van “gematigdheid” op te houden.
- Infiltreren in en overname van bestaande moslimorganisaties om ze op
één lijn te stellen met de collectieve doelstellingen van de Moslim
Broederschap.
- Gebruik maken van misleiding om de voorgenomen bedoelingen van
islamistische acties te maskeren, zolang dit niet tegenstrijdig is met
de wetten van de sharia.
- Het vermijden van lokale, nationale en globale conflicten met
Westerlingen die op de lange termijn het vermogen om de islamistische
machtsbasis in het Westen uit te breiden schade zouden kunnen berokkenen
of die een negatieve reactie tegen moslims zouden kunnen veroorzaken.
- Het opzetten van financiële netwerken om de bekering van het Westen
te financieren, inclusief de ondersteuning door fulltime bestuurders en
medewerkers;
Verkennen, gegevens verzamelen, en het opbouwen van capaciteit om gegevens te verzamelen en op te slaan.
- Het opzetten van een controlesysteem om toe te zien op de Westerse
media om moslims te waarschuwen voor “tegen moslims gerichte
internationale samenzweringen”.
- Het ontwikkelen van een islamistische intellectuele gemeenschap,
inclusief het opzetten van studiecentra en belangenorganisaties, het
publiceren van “academische” studies om de islamistische positie te
legitimeren en de geschiedenis van de islamistische bewegingen te boek
te stellen.
- De ontwikkeling van een allesomvattend honderd-jaren-plan om de islamistische ideologie over de hele wereld te bevorderen.
- Internationale doelstellingen afwegen tegen plaatselijke flexibiliteit.
- Het creëren van uitgebreide sociale netwerken van scholen,
ziekenhuizen en liefdadigheidsinstellingen die de islamitische idealen
zijn toegedaan, zodat moslims in het Westen constant in contact staan
met de beweging.
- Het betrekken van moslims die onze ideologie trouw zijn bij
democratisch gekozen instellingen op alle niveaus in het Westen,
inclusief overheid, NGO’s, particuliere instellingen en vakbonden.
- Gebruik maken van bestaande Westerse instellingen tot ze kunnen worden overgenomen in dienst van de islam.
- Het opstellen van islamitische grondwetten, wetten en beleid voor uiteindelijke ten uitvoerlegging.
- Conflicten binnen de islamistische bewegingen op alle niveaus
vermijden, inclusief de ontwikkeling van processen om conflicten op te
lossen.
- Allianties sluiten met Westerse “progressieve” organisaties met vergelijkbare doelstellingen.
- Autonome “veiligheidstroepen” organiseren om moslims in het Westen te beschermen.
- Geweld ontketenen om de moslims die in het Westen wonen “in de stemming te houden voor jihad”.
- Jihad-bewegingen in de hele islamitische wereld ondersteunen door
preken, propaganda en financiële, personele en operationele steun.
- Zorgen dat de Palestijnse kwestie wereldwijd een wig drijft tussen moslims en het Westen.
- De bevrijding van heel Palestina uit handen van Israel en de
oprichting daar van een islamitische staat tot een hoeksteen maken van
het plan voor globale islamitische overheersing.
- Een doorlopende campagne op touw zetten om onder de moslims haat
tegen de joden op te wekken en elke discussie over verzoening of
co-existentie met hen af te wijzen.
- Het actief oprichten van jihad-terreurcellen in Palestina.
- De terroristische activiteiten in Palestina verbinden met de wereldwijde terreurbeweging.
- Voldoende geld inzamelen om de jihad wereldwijd voor onbepaalde tijd voort te zetten en te ondersteunen.
Bij het lezen van Het Project moet men in gedachten houden dat het
document in 1982 werd opgesteld, toen de huidige spanningen en
terroristische activiteiten in het Midden Oosten nog in de
kinderschoenen stonden. In veel opzichten loopt Het Project uitermate
duidelijk vooruit op het leeuwendeel van de islamistische activiteiten
gedurende de afgelopen twee decennia, zowel van “gematigde”
islamistische organisaties als van uitgesproken terroristische groepen.
Het grootste deel van wat tegenwoordig openbaar is gemaakt over Het
Project is het resultaat van onderzoek door Sylvain Besson, inclusief
zijn boek en een artikel daarover in het Zwitserse dagblad, Le Temps, “
L'islamisme à la conquête du monde”
(Het islamisme en de verovering van de wereld), waarin zijn boek, dat
alleen in een Franstalige uitgave beschikbaar is, wordt geschetst.
Minstens één Egyptische krant, Al-Mussawar, publiceerde de Arabische
tekst van Het Project vorige november in zijn geheel.
In de Engelstalige pers is bijna geen aandacht geschonken aan Bessons onthullingen betreffende
Het Project. De enige vermelding in de oude media in de VS is te vinden in een artikel in de
Weekly Standard (20 februari, 2006) van Olivier Guitta,
The Cartoon Jihad.
Het meest uitgebreide commentaar op Het Project is geschreven door een
in Londen woonachtige Amerikaanse onderzoeker en journalist, Scott
Burgess, die zijn analyse van het document op zijn blog,
The Daily Ablution
heeft gepubliceerd. Een Engelse vertaling van de Franse tekst van Het
Project werd samen met zijn commentaar in december 2006 in een reeks
afleveringen gepubliceerd (delen
I,
II,
III,
IV,
V,
Conclusion). De volledige Engelse vertaling van dhr. Burgess wordt daar met zijn toestemming in zijn geheel aangeboden.
Niettegenstaande het ontbreken van een openbare discussie over
Het Project
zijn het document en het daarin geschetste plan onderwerp geweest van
aanzienlijke discussies onder de Westerse inlichtingendiensten. Eén
antiterrorisme-functionaris die met Besson over
Het Project heeft gesproken en die in Guitta’s artikel in de
Weekly Standard wordt genoemd is de huidige autoriteit op het gebied van terrorisme, Juan Zarate. Hij noemde
Het Project
een blauwdruk van de Moslim Broederschap voor “het verspreiden van hun
politieke ideologie” en uitte zijn bezorgdheid omdat “de Moslim
Broederschap een groep is die ons zorgen baart, niet omdat ze zich
bezighoudt met filosofische of ideologische ideeën, maar omdat ze het
gebruik van geweld tegen burgers verdedigen.”
Eén befaamde internationale geleerde en kenner van Islamistische
bewegingen die ook met Besson heeft gesproken, Reuven Paz, sprak over
Het Project in zijn historische context:
Het Project maakte deel uit van het handvest van de
internationale organisatie van de Moslim Broederschap die officieel werd
opgericht op 29 juli 1982. Het is een weergave van een uitgebreid plan
dat in de jaren 60 nieuw leven werd ingeblazen door de immigratie van
hoofdzakelijk Syrische en Egyptische intellectuelen van de Broederschap
naar Europa.
Zoals Paz opmerkt werd
Het Project in 1982 opgesteld door de
Moslim Broederschap als onderdeel van hun handvest, een periode die
wordt gekenmerkt door een opleving van zijn organisatorische uitbreiding
op internationaal niveau, evenals door een keerpunt in de afwisselende
periodes van repressie en tolerantie door de Egyptische regering. In
1952 speelde de organisatie een cruciale ondersteunende rol voor de
Vrije Officieren, een beweging geleid door Gamal Abdul Nasser, die
koning Faroek van de troon stootte maar die al snel uit de gunst raakte
bij het nieuwe revolutionaire regime omdat Nasser weigerde gehoor te
geven aan de roep van de Moslim Broederschap om een op de Islamitische
ideologie gestoelde staat op te richten. Sinds de Juli Revolutie in 1952
is de Broederschap regelmatig in de ban gedaan en zijn de leiders door
de Egyptische autoriteiten ter dood gebracht en gevangen gezet.
Sinds 1982 heeft de Moslim Broederschap zijn netwerk over het
Midden-Oosten, Europa en zelfs Amerika uitgebreid. In eigen land in
Egypte won de Moslim Broederschap 20 procent van de beschikbare
wetgevende zetels in de parlementaire verkiezingen van 2005, zodat ze
het grootste oppositieblok vormen. De Palestijnse afdeling, in de hele
wereld bekend als HAMAS, kreeg onlangs de macht in handen in de
Palestijnse Autoriteit nadat ze bij de verkiezingen 74 van de 132 zetels
in de Palestinian Legislative Council wonnen. De Syrische tak is
historisch gezien de grootste georganiseerde oppositiegroep tegen het
regiem van Assad, en de organisatie heeft afdelingen in Jordanië,
Soedan, en Irak. In de VS wordt de Moslim Broederschap voornamelijk
vertegenwoordigd door de Muslim American Society (MAS).
De Moslim Broederschap heeft vanaf haar oprichting gepleit voor het
toepassen van terrorisme als een middel om haar agenda van islamitische
wereldoverheersing te bevorderen. Maar als de grootste radicale
volksbeweging in de islamitische wereld heeft ze veel leidende
islamitische intellectuelen aangetrokken. Onder deze groep van Moslim
Broederschap-intellectuelen bevindt zich Youssef Qaradawi, een in Egypte
geboren islamistische geestelijke, die in Qatar zijn hoofdkwartier
heeft.
Qaradawi, een van de leidende spirituele figuren binnen de Moslim
Broederschap en onder de islamitische predikers (hij heeft zijn eigen
wekelijkse programma op Al-Jazeera), is een van de belangrijkste
apologeten geweest wat betreft zelfmoordaanslagen in Israel en
terrorisme tegen Westerse belangen in het Midden Oosten. Zowel Sylvain
Besson en Scott Burgess leveren uitgebreide vergelijkingen tussen
Qaradawi’s publicatie Priorities of the Islamic Movement in the Coming
Phase, gepubliceerd in 1990, en Het Project, dat acht jaar voor
Qaradawi’s Priorities verscheen. Ze vestigen de aandacht op de
opvallende overeenkomsten in het taalgebruik en de plannen en methoden
die de beide documenten aanbevelen. Men speculeert dat
Het Project
door Qaradawi werd gebruikt als een sjabloon voor zijn eigen werk, of
dat hij betrokken was geweest bij het opstellen ervan in 1982. Het is
misschien toeval dat Qaradawi de op drie na grootste aandeelhouder was
in de Al-Taqwa Bank van Lugano, waarvan de directeur, Youssef Nada, de
persoon was bij wie Het Project werd aangetroffen. Sinds 1999 is
Qaradawi de toegang tot de VS verboden als gevolg van zijn connecties
met terroristische organisaties en zijn openlijk pleiten voor
terrorisme.
Voor degenen die
Het Project hebben gelezen, is het meest
zorgwekkende niet dat islamisten een plan hebben ontwikkeld om de wereld
te overheersen; door experts werd al aangenomen dat islamistische
organisaties en terroristische groeperingen vanuit een overeengekomen
reeks algemene principes, netwerken en methodologiën hebben geopereerd.
Het verrassende is hoe effectief het islamistische veroveringsplan dat
in
Het Project wordt geschetst gedurende twee decennia door
moslims in het Westen is geïmplementeerd. Even zorgwekkend is de
achterliggende ideologie van het plan: haat en geweld ontketenen tegen
joodse bevolkingsgroepen over de hele wereld; het welbewust overnemen en
ondermijnen van Westerse publieke en particuliere instellingen; de
aanbeveling van een tactiek van doelbewust escalerende confrontatie van
in het Westen wonende moslims tegen hun buren en medeburgers; het
accepteren van terrorisme als een legitieme optie om hun doel te
bereiken en de onvermijdelijke realiteit van jihad tegen non-moslims; en
het uiteindelijke doel om met geweld de islamitische heerschappij van
het kalifaat door sharia in het Westen, en uiteindelijk over de hele
wereld, in te voeren.
Als de praktijk die we de laatste kwart eeuw in Europa en de VS hebben
gezien een indicatie is, dan moeten de “islamitische onderzoekers” die
Het Project meer dan twee decennia geleden opstelden, ingenomen zijn dat
hun lange-termijnplan om het Westen te veroveren en de groene vlag van
de islam over zijn burgers te hijsen zo snel, efficiënt en volledig
verwezenlijkt wordt.. Als de islamisten in de komende jaren net zo
succesvol blijken, dan kunnen de westerlingen maar beter van hun
persoonlijke en politieke vrijheden genieten zolang het duurt.
Zie ook:
De islam als veroveringsideologie
en:
Die vreedzame meerderheid doet er niet toe
